Earth, Wind & Fire :: Electric Universe (1983)

หมายเลขแผ่น - 38980

แนวดนตรี - Black Music

สังกัด - Columbia ออกปี - 1983

โปรดิวเซอร์ - Maurice White

ในสมัยที่วงการดนตรียังสามารถที่จะแบ่งแยกกันออกว่าดนตรีประเภทไหนเป็นดนตรีในแวไหน ดนตรีในแบบ Black Music ก็เป็นดนตรีในแบบที่มีลักษณะเด่นกันในรูปแบบส่วนตัว ที่พอดังกันก็รู้กันเลยว่าดนตรีประเภทนี้นะเล่นโดยใคร (ผิวใด) แต่ต่อมาเกิดมีวงผิวขาววงหนึ่ง ที่มีชื่อว่า AWB เกิดขึ้น และสามารถที่จะดึงคนฟังทั้งผิวขาวและดำให้เข้ามารวมกลุ่มกันได้ นับจากนั้นรสนิยมในการฟังเพลงของคนที่เคยแบ่งกลุ่มก็เริ่มที่จะเปลี่ยนแปลงกันไป มีดนตรีดิสโก้ที่สุดดังเป็นคนผิวขาวในยุคบุกเบิก พอเกิดมีดนตรีในแบบนิวมิวสิคก็สามารถนำออกไปเต้นรำกันได้ นักดนตรีประเภทนี้ส่วนมากก็เป็คนผิวขาวทั้งสิ้น แต่ในทางตรงกันข้าม ดนตรีในแบบ Black Music ที่เล่นโดยคนผิวดำจริงๆ ก็เริ่มที่จะขยายขอบเขตมาสู่ดนตรีร็อคในแบบของคนผิวขาวกันเป็นการทดแทน เรียกว่าวัฒนธรรมทางด้านดนตรีเริมจะไม่มีคำว่าขีดขั้นความสามารถของดนตรีกันจริงๆ แต่จากอดีตจนถึงปัจจุบันนั้นวงธาตุทั้งสามของโลกวงนี้ ก็ได้พยายามที่จะสร้างและเสนอแนะอะไรในบางสิ่งบางอย่างมาทดแทนความที่ดนตรีมีการแบ่งชนชั้นกันมานานแสนนานแล้ว แต่ก็อย่างที่คุณทราบกันล่ะครับ ว่าทางด้านดนตรีนั้นเป็นเรื่องที่วงนี้กระทำกันได้สำเร็จจนสามารถพูดกันได้ว่าวงนี้เป็นวงระดับปัญญาชนได้ (แล้วเดี๋ยวจะพูดกันต่อไปในเรื่องนี้) แต่ในด้านการสื่อประสานทางชนชั้นนั้นวงนี้ทำไม่สำเร็จ เพราะเท่าที่ผมเคยดูวิดีโอการแสดงสดของวงนี้มา แทบจะมองกันไม่เห็นเลยว่าจะมีคนขาวเข้ามาชม และก็มีอีกส่วนคือ ทางด้านการค้าในอดีตนั้น วงนี้อยู่ในประเภทดีหนึ่งอันดับหนึ่งเลยก็ว่าได้ ทั้งในด้านยอดการขาย และในแง่คำวิจารณ์ที่วงนี้เป็นดนตรีที่อยู่นอกเหนืออคติของคนเขียนที่เป็นคนผิวขาวกันในเมืองนอก

สาเหตุส่วนหนึ่งที่เป็นเช่นนั้น ไม่มีใครสามารถปฏิเสธความจริงกันได้ว่า เนื้อเพลงของวงนี้มีลักษณะหลายอย่างที่พ้นจากคำว่าเรื่องรักโง่ๆในแบบที่ศิลปินดัง ไม่ว่าจะมีผิวสีอะไรที่ชอบเขียนกันมานานนักหนา และส่วนมาก ดนตรีของเขาจะกล่าวถึงความเหลื่อมล้ำต่ำสูงทางชนชั้นจากชุด Faces (เขียนไปแล้ว) พูดถึงจักรวาลอันกว้างใหญ่ไพศาล แบบที่ไม่ใช่การสั่งสอนจากหลายๆชุดที่ผ่านมา ดังนั้นจึงเป็นที่เชื่อกันได้ว่า ถ้าคุณซื้อผลงานของวงนี้มา อย่างหนึ่งที่คุณจะรับได้แน่ๆก็คือ ดนตรีที่มีความหมาย ส่วนในด้านท่วงทำนองนั้น วงนี้มีลักษณะที่น่าจะเป็นที่ยอมรับกันได้ในแง่ว่า ดนตรีที่ถูกสร้างขึ้นมานั้นมีความประณีตของอารมณ์กันมากขนาดไหน ไม่ว่าจะเป็นทำนองอย่างในเพลงแบบฟังกี้, โซล หรือ บัลลาดก็ตาม ที่ใจผมคิดว่ายังไม่มีลักษณะเป็นตลาดกันออกหน้าออกตากันในแบบของ Lionel Richie เลยครับ ไม่อยากจะใช้คำว่าชุดนี้ลางเนื้อชอบลางยากันเลย ถึงแม้ว่าดนตรีทุกชุดก็คงจะต้องเป็นเช่นนั้นกันอยู่แล้วในความรู้สึกของคนฟังแต่ละคน ที่มีรสนิยมในการฟังแตกต่างกันออกไป

ดังนั้นการที่ดนตรีของวงนี้ในชุดนี้จะประสบความล้มเหลวในด้านการค้ากันแล้ว ผมก็ไม่อยากที่จะให้นักฟังเพลงทั้งหลาย นำเอาเรื่องนี้มาเป็นจุดสำคัญในการเลือกฟังหรือในการเลือกซื้อกันเลย เพราะจุดที่สำคัญในการฟังเพลงนั้น หาใช่เป็นไปในด้านนั้นกันไม่ แต่จุดที่สำคัญก็คือ ความต้องการกับรสนิยมส่วนตัว ชุดนี้เป็นชุดหนึ่งในชุดที่เรียกกันได้ว่า เป็นดนตรีที่ไม่มีคำว่าขายตัวกันเพื่อชื่อเสียงที่ต้องการที่จะอยู่รอดกันในวงการเพลงร่วมสมัย ในอดีตที่เกิดขึ้นของวงๆนี้ เขาเคยสร้างดนตรีที่มีคุณค่าเช่นไร ในปัจจุบันดนตรีของเขาก็ยังคงมีคุณค่าคู่ควรในการฟังเช่นเดิม

ในสิ่งที่บอกอาจจะสามารถสื่อกันให้แก่คนฟังที่เคยเป็นแฟนเก่าของเขาเท่านั้น แต่สำหรับนักฟังรุ่นใหม่ที่ไม่เคยฟังวงนี้มาก่อน ในชุดนี้ผมก็ไม่กล้าที่จะบอกว่าเป็นชุดที่ดีที่สุดของเขาหรอกครับ เพราะตัวผมเองก็ไม่เคยฟังผลงานของเขากันมาทุกชุด แต่ถ้าจะให้พูดว่า ชุดนี้เป็นชุดที่น่าสนใจของวงนี้แล้ว นั่นเป็นเรื่องจริงครับ แต่สำหรับคนที่รู้จักดนตรี Black Music ที่เป็นเพลงร็อคกันในแบบเพลง Beat It กันแล้ว คิดว่าคงจะไม่มานั่งชื่นชมความมันกันในชุดนี้กันกี่มากน้อยเท่าไหร่นัก แต่ถ้าเราจะใช้คำว่าดนตรีชุดนี้เป็นดนตรี Black Music แบบมีคลาสในยุคนี้ล่ะแน่นอน 100% กันเลยทีเดียว

คือถ้าเราจะมองกันว่า "โพรเกรสซีฟ" หมายถึงว่าก้าวหน้าล้ำยุคกันล่ะก็ ชุดนี้ก็น่าจะเป็นแนว Black Music ที่เป็นโพรเกรสซีฟกันได้ ก็เหมือนกับหลายๆชุดที่เขาเคยทำกันมาก่อน

ดังนั้นนักฟังเพลงร็อคที่ต้องการสัมผัสดนตรี Black Music ชั้นดีก็น่าที่จะหันมากันบ้าง อย่างน้อยถ้าคุณมีความเชื่อมั่นกันว่า ดนตรีนั้นหามีขีดจำกัดกันไม่ ไม่ใช่ไปฝังในกันแค่การคิดว่า ดนตรีที่ฉันชอบเท่านั้นคือดนตรีชั้นดี ดนตรีประเภทอื่นมันไม่มีคลาส หรือไม่เร้าอารมณ์กันเท่า ในที่นี้ไม่ได้หมายความว่าเฉพาะนักฟังเพลงร็อคกันเท่านั้น แต่ยังรวมถึงนักฟังเพลงประเภทอื่นกันด้วย ไม่ว่าจะเป็นแจ๊ส โฟล์ค ป๊อบ ฯลฯ คืออย่าพยายามปิดหูปิดตาตัวเองเลยครับ และก็อย่าพยายามที่จะตีคุณค่าสิ่งที่ตนเองชื่นชมว่ามีคุณค่าเหนือกว่าสิ่งอื่นที่ตนเองแม้กระทั่งสัมผัสก็ยังไม่เคยสัมผัส

และนี่คือผลงานที่ประกาศศักดิ์ศรีของดนตรี Black Music ที่นักฟังเพลงประเภทอื่นน่าจะหันมาให้ความสนใจกันบ้าง ไม่ใช่ในฐานะเป็นการตามยุคตามสมัย แต่เป็นในแง่ความดีของดนตรีไม่ควรจะถูกปิดกั้นด้วยความไม่สนใจของคนที่เรียกตัวเองว่าเป็นนักฟังเพลง

SP 188